วันฟุ้งๆ

posted on 28 Mar 2011 14:39 by passionman in Pat-Dairy
ความรักของผมมันแปลกๆ และยิ่งแปลกไปทุกวัน เริ่มจากผมได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างไม่บังเอิญหรือก็คือจงใจนั่นเอง 
 
ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่ผมเฝ้าดูและได้ใกล้ชิดมาสักพักใหญ่ๆ จากความใกล้ชิดทำให้ผมได้มองเห็นเธอในมุมที่คนอื่นๆ มองไม่เห็น มุมที่หลบๆ มุมที่ปิดๆ บังๆ ซ่อนๆ แอบๆ  ไม่ใช่เพราะว่าเธอเปิดเผยหรือไว้ใจอะไรผมมากกว่าคนอื่นๆ หรอกครับ แต่เป็นเพราะธรรมชาติของผมนั้น เป็นคนสอดรู้สอดเห็นต่างหาก
 
ผมเข้าไปอย่างน้องชาย อย่างเพื่อนคนนึงที่เธอสามารถคุยนั่้นนี่ได้ ในฐานะผู้ชายคนนึีงผมให้คำปรึกษาในเรื่องของผู้ชายๆ กับเธอได้อย่างดี ถึงแม้จะใชัการได้บ้่างไม่บ้าง แต่เธอก็ดูไว้วางใจผมอยู่ในระดับนึง 
 
ผมไม่เคยแสดงออกว่าคิดเกินว่าน้องชายและเพื่อนรุ่นน้องกับเธอ ไม่เคยเลย นั่นเพราะบางทีการได้อยู่กับความคลุมเคลือนั้นทำให้ผมมีความสุขเสียยิ่งไปกว่าการบอกออกไปตรงๆ แล้วพบกับความจริงที่ถูกเธอปฎิเสธ
 
มนุษย์เราชอบหลอกตัวเองฉันใดก็ฉันนั้น ผมเองก็ยินดีจะหลอกตัวเองไปเรื่อยๆ 
 
นอกจากไม่ทำอะไรให้เธอรู้ว่าผมมีความรู้สึกดีๆ ด้วยแล้ว ผมยังทำตัวประหลาดด้วยการเชียร์เธอให้เริ่มต้นความสัมพันธ์กับชายอื่น ให้คำแนะนำแบบเต็มเหนี่ยว นี่ผมบ้าหรือว่าอะไร ผมยังตอบตัวเองไม่ได้
 
แล้ววันนึงเมื่อเขาและเธอดูจะเริ่มต้นกันได้จริงๆ  ผมก็ต้องมานั่งเขียนบ่นบ้าอยู่ที่นี่ ไม่อยากเขียนอะไรที่มัน real แต่ก็ขอเขียนแล้วเก็บไว้อ่านคนเดียวก็ยังดี
 
เธอจะรู้ไหมว่าใครรัก สิ่งที่อยู่ในใจ ไม่พูดออกไป  ใครจะรู้
 
ผมเองก็ยังงงๆ ว่าชีวิตนี้ผมมีความหมายกับใครบ้างหรือเปล่า ดูเหมือนว่าทุกคนจะทิ้งขว้างหรือตัดผมออกไปได้ง่ายๆ ราวกับแกะเศษหมากฝรั่งที่ติดรองเท้า กับบางรองเท้าผมก็เหนียว แต่กับบางรองเท้าผมก็ยินดีหลุดร่อนด้วยตนเอง
 
ผมเพิ่งรู้ตัวว่าผมริษยาและร้อนใจที่ทำอะไรไม่ได้และก็คงทำไม่ได้ตลอดไปเช่นนี้ 
 
จบก่อนที่มันจะยาวไปกว่านี้โดยไร้การเรียบเรียงใดๆ ทั้งสิ้น